37 ὁ δὲ εἶπεν, ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ' αὐτοῦ. εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ ἰησοῦς, πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.
38 ἐν δὲ τῷ πορεύεσθαι αὐτοὺς αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινά: γυνὴ δέ τις ὀνόματι μάρθα ὑπεδέξατο αὐτόν.
39 καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη μαριάμ, [ἣ] καὶ παρακαθεσθεῖσα πρὸς τοὺς πόδας τοῦ κυρίου ἤκουεν τὸν λόγον αὐτοῦ.
40 ἡ δὲ μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν: ἐπιστᾶσα δὲ εἶπεν, κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με κατέλιπεν διακονεῖν; εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται.
41 ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ κύριος, μάρθα μάρθα, μεριμνᾷς καὶ θορυβάζῃ περὶ πολλά,
42 ἑνὸς δέ ἐστιν χρεία: μαριὰμ γὰρ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται αὐτῆς.

Κυριακή 18 Ιουλίου 2010

Αγίας Σκέπης

Της σκέπης Σου Παρθένε,
ανυμνούμεν τας χάριτας,
ην ως φωτοφόρον νεφέλην,
εφαπλοίς υπέρ έννοιαν,
και σκέπεις τον λαόν Σου νοερώς,
εκ πάσης των εχθρών επιβουλής.
Σε γαρ σκέπην και προστάτιν και βοηθόν,
κεκτήμεθα βοώντες Σοι,
Δόξα τοις μεγαλείοις Σου Αγνή,
δόξα τη θεία Σκέπη Σου,
δόξα τη προς ημάς Σου,
προμηθεία Άχραντε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου