ΝΑΜΑΤΑ ΓΛΥΚΥΡΡΟΙΑ: ΛΑΖΑΡΟΥ ΕΓΕΡΣΙΣ

37 ὁ δὲ εἶπεν, ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ' αὐτοῦ. εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ ἰησοῦς, πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.
38 ἐν δὲ τῷ πορεύεσθαι αὐτοὺς αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινά: γυνὴ δέ τις ὀνόματι μάρθα ὑπεδέξατο αὐτόν.
39 καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη μαριάμ, [ἣ] καὶ παρακαθεσθεῖσα πρὸς τοὺς πόδας τοῦ κυρίου ἤκουεν τὸν λόγον αὐτοῦ.
40 ἡ δὲ μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν: ἐπιστᾶσα δὲ εἶπεν, κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με κατέλιπεν διακονεῖν; εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται.
41 ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ κύριος, μάρθα μάρθα, μεριμνᾷς καὶ θορυβάζῃ περὶ πολλά,
42 ἑνὸς δέ ἐστιν χρεία: μαριὰμ γὰρ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται αὐτῆς.

Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010

ΛΑΖΑΡΟΥ ΕΓΕΡΣΙΣ

Την κοινήν Ανάστασιν,
προ του σου πάθους πιστούμενος,
εκ νεκρών ήγειρας τον Λάζαρον,
Χριστέ ο θεός '
όθεν και ημείς ως οι Παίδες,
τα της νίκης σύμβολα φέροντες,
σοί τω Νικητή,
του θανάτου βοώμεν.
Ωσαννά εν τοις υψίστοις,
ευλογημένος ο ερχόμενος,
εν ονόματι Κυρίου.