ΝΑΜΑΤΑ ΓΛΥΚΥΡΡΟΙΑ: Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Υπεραγίας Θεοτόκου

37 ὁ δὲ εἶπεν, ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ' αὐτοῦ. εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ ἰησοῦς, πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.
38 ἐν δὲ τῷ πορεύεσθαι αὐτοὺς αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινά: γυνὴ δέ τις ὀνόματι μάρθα ὑπεδέξατο αὐτόν.
39 καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη μαριάμ, [ἣ] καὶ παρακαθεσθεῖσα πρὸς τοὺς πόδας τοῦ κυρίου ἤκουεν τὸν λόγον αὐτοῦ.
40 ἡ δὲ μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν: ἐπιστᾶσα δὲ εἶπεν, κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με κατέλιπεν διακονεῖν; εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται.
41 ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ κύριος, μάρθα μάρθα, μεριμνᾷς καὶ θορυβάζῃ περὶ πολλά,
42 ἑνὸς δέ ἐστιν χρεία: μαριὰμ γὰρ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται αὐτῆς.

Κυριακή 13 Ιουνίου 2010

Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Υπεραγίας Θεοτόκου

Θεοτόκε αειπάρθενε,
των ανθρώπων η σκέπη,
Εσθήτα και Ζώνην του αχράντου Σου σώματος,
κραταιάν τη Πόλει Σου περιβολήν εδωρήσω,
τω ασπόρω τόκω Σου,
άφθαρτα διαμείναντα '
επί Σοί γαρ και φύσις καινοτομείται και χρόνος.
Διό δυσωπούμεν Σε,
Ειρήνην τη πολιτεία Σου δώρησαι,
και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος.